Ahmed Aktaş
Kurdistana ku ji aliyê dewleta tirka ve hatibû kuştin û li bin çiyayê Agiriyê xistibûn bin erdê, ser wê jî bi çimento seyandi bûn, bi pêngava 15ê Tebaxê re, ji bin erdê hat derxistin û hat zindî kirin.
Qasî pêngavê, jê zêdetir biryar standina vê pêngavê giring ê. Ev biryar bi biryara 1972’an li Bendava Çubuka Enqereyê hat standin ve girêdayî ye.
Ji ber ku wê rojê biryara rêxistinkirina Tevgera Azadiya Kurdistanê û dewama wê avakirina PKK’ê hat standin. Ji bo biryarek wisa bargiran, zanebûn, hostayîbûn û wêrekiyek gelek mezin lazim bû. Xwediyê van taybetmendî û kesayetiyên giranbiha rêveber in, Rêber Apo jî bi pêkanîna vê civînê, ev huner û kesayetiya bi rûmet da diyar kirin.
Desthilat û mêtingerên Kurdistanê bi vê bûyerê hisyan û hema xwestin bi lez, serîhildana zîndana Amedê ya dewama vê biryarê, bişkînin û dîsa Kurdistanê binerd bikin.
Lê na xêr, ew heyvanê wê bîrdozî û viyana şoreşgerî ya ku Rêber Apo dabû hevalên xwe, di mejiyê wan de meyiya bû û bi vê hişmendiya bilind, li dijî faşîzma 12’ê Îlonê serî hildan.
Ev tê wateya, ev hişmendî bû wêrekî û berxwedan, tirs şikand û bû îradeyek ji pola ku êdî nema serê xwe li ber zaliman bitewîne. Rêber Apo, vê serîhildan û berxwedana van hevalên xwe yên zîndanan, mîna peyamek fermanî pejirand û got “êdî ez ê di bin fermana van hevalan de weke neferekî çalak xebatê bidim birêvebirin” û wisa jî kir.
Li ser vî ruh, hiş, hest, helwest û xwestinên van hevalên serîhildêr û berxwedêr, hinek hevalên ji ber şûrê faşîzmê filitî bûn, li Rojhilata Navîn perwerde kir, vegerand welat û di encama van rêze xebatên hêja de pêngava 15’ê Tebaxê amade kir û di sala 1984’an de da destpêkirin.
Bi van rêze qonaxên şoreşgerî; ji biryara 1972’an derbasî berxwedana zîndana Amedê bû û bi Pêngava 15’ê Tebaxa l984’an dewam kir hat Şoreşa Rojava û îro, di encamê de Kurdistana mirî rabû, zîndî bû!
Di nava çil salî de ruhê vê Pêngavê, ne bi tinê li çar parçeyên Kurdistanê belê bandora xwe li derveyî Kurdistanê jî kiriye. Çarçoveya destpêk û encamên cewherê vê Pêngavê, mirov dikare wisa destnîşan bike: Li ser hezkirina bi gel û welatê xwe re misogerbûna baweriya îradeya serbixwe, li pey şikestina tirsê li şûna wê avakirina wêrekiyê, armanckirina bihevrejiyana azad û demokrat bi hemû pêkhateyên Kurdistanê re, li ser vê bingehê avakirina peywendiyên enternasyonalî bi gelên herêmê û cîhanê re. Ji ber ku stûnên bingeha vê bîrdoziyê û Pêngavê ewqas bi hêz hatine danîn, li gel ku Rêberê wê 26 sal e di zîndanê de ye, dîsa jî ruhê vê Pêngavê bêrawestan meşiya. Erê neyarên derve û yên hundur ên vê Pêngavê gelek bûn û neyarê herî malxerab jî xiyanet bû, mixabin heman xeter her nuha jî dewam dike.
Bêguman ev neyartiya ewqas mezin, ne ji xurtbûna wan tê, belê ji lawazketina wan tê ku ewqas hewcedarî van çend kesên Berzaniya bûne.
Dîsa, divê li ser ruhê Pêngava 15’ê Tebaxê, rêxistinkirin hîn xurtir bibe.
