Rohat Bulut
Gel û civak divê bi tu awayî reşbîn û bê hêvî nebin. Ji bo hebûnê pêwîstî bi hêvî û parastina jiyanê heye. Belê hêzên ku ji bo berjewendiyên xwe yên şexsî, aborî, siyasî û desthilatî jiyana gel û civakan vediguherînin dojehê jî hene. Dema em berê xwe didin Rojhilata Navîn, yek ji erdnîgariyên herî tevlihev ên dîroka cîhanê ye ku her tim bûye qada pevçûnên di navbera hêzên serdest de. Lêbelê, di seranserê dîrokê de, biryardariya gel jî ji bo parastina hebûna xwe û pêşxistina azadiya xwe li hember hêzên serdest û zordariyê qet kêm nebûye. Şoreşa Rojava, ku yek ji mînakên herî berbiçav ên vê berxwedanê ye ku îro ne tenê ji bo gelê kurd, lê ji bo hemû gelên herêmê xalek girîng a werçerxê ye di lêgerîna pergala demokratîk û aştiyê de temsîl dike.
Modela Xweseriya Demokratîk a ku li Rojava derket holê, paradîgmayek nû temsîl dike ku li ser bingeha demokrasiya beşdar, wekheviya zayendî, hesasiyeta ekolojîk û rêveberiya herêmî ye ku ji avahiyên dewletê yên klasîk derbas dibe. Ev model wekî alternatîfek derdikeve pêş ku mafê diyarkirina çarenûsa gel li dijî sîstemên navendî û zordar ên dewletên serdest diparêze.
Tevî êrîşên hêzên serdest, gel û civakên Rojava mekanîzmayên xwe yên ewlehiyê ava kirin, saziyên demokratîk ava kirin, azadiya jinan dan pêşiyê û girêdanên xuşk û biratiyê di navbera komên etnîkî û olî yên cuda de xurt kirin. Ev pêvajo ne tenê berxwedanek an parastinek leşkerî ye; ew di heman demê de têkoşînek ji bo avakirina jiyanek demokratîk e.
Şoreşa Rojava wekî mînakek berbiçav a demokrasî û aştiyê xizmet dike, îlhamê dide hemû gelên bindest û yên ku têkoşîna azadiyê didin. Ew şahidiyek zindî ye ku çawa gelên herêmê dikarin derfetên jiyanek azad û wekhev bi hev re biafirînin. Di hawirdorek ku hêzên serdest nakokiyên berjewendiyan li herêmê gur dikin de, ezmûna Rojava çirayek bihêz a hêviyê ye ji bo hevgirtin û xwesteka jiyanek hevpar di navbera gelan de.
Bê guman, ev rê tijî dijwarî ye; zilm, êrîş û ambargo berdewam dikin. Lêbelê, ev pergala xweseriya demokratîk ku bi îradeya gel bi xwe hatiye damezrandin, ne tenê mînakek berxwedanê ya dîrokî ye, lê di heman demê de hêviyek nû ji bo pêşerojê ye. Ji bilî berxwedana li dijî pergalê, ew têkoşîna gel e ku şêweya xwe ya rêveberiya demokratîk biafirîne û bidomîne.
Şoreşa Rojava nîşan dide ku demokrasiya rastîn û aştiya bi rizgariya gel mimkun e. Yekîtî û hevgirtina gel li dijî berjewendiyên hêzên serdest dikare bingehên jiyanek nû di cîhana nûjen de ava bike. Ev tenê bi pejirandina nirxên îradeya kolektîf, azadî, wekhevî û edaletê mimkun e.
Di encamê de, ezmûna Rojava dê berdewam bike ku parêzvanê herî bihêz ê xweseriya demokratîk û mafê xwerêveberiya gel li çaraliyê cîhanê be. Ev têkoşîn ne tenê ji bo herêmê lê ji bo hemû gelan di lêgerîna wan a azadî û demokrasiyê de çavkaniyek mînakî ya îlhamê ye. Lewma jî pêwîste ne tenê gel û civakên rojavayê Kurdistan, Bakur û Rojhilatê Sûriyeyê pêwîst hemû gelên bindest û yên ku têkoşîna azadiyê didin bi her awayî xwedî li vê şoreşê û pergala alternatif a demokratî a civakî derbikevin.
