Solîn Mihemed / Qamişlo
Hunera karê destan a jinan ne tenê berhemeke dîtbarî ye; ew behsa berxwedan, ked û bedewiya giyanê jinê dike. Yek ji jinên ku bi hêza afirîneriya xwe hebûn û pêşketina xwe isbat kirye, Hemrîn Betal e. Ew bi têl, karton û çawê çewalan berhemên destçêkirî diafirîne.
Hunerên destan ên jinan ne tenê çêkirina tiştên bedew in, lê belê kûrahiya dîrok, çand û nasnameya civakê ne ku bi her hûrguliyekê re zindî dibin. Her nexş û xêza ku ji bin tiliyên jinan derdikeve, çîroka herî kûr a dilê wan, daxwazên wan ên veşartî û evîna wan a ji bo jiyanê di nava xwe de dihewîne. Hunera destan a jinan tenê ne berhemeke dîtbarî ye; ew helbesteke bêdeng e ku behsa berxwedan, ked û bedewiya giyanê jinê dike. Dema ku jinek bi nexşan xêz dike, ew tenê rengan li hev nayîne, ew hest, bîranîn û xeyalên xwe yên herî şêrîn di nava wan xetan de dihûne. Jin bi riya hunerên destan her wekî dîroknasekî bêdeng in; wan bi salan e êş, şahî û destanên gelê xwe ne bi pênûsê, lê bi rîs, kerg û derziyan li ser rûyê dîrokê neqş kirine.
Yek ji jinên ku bi hêza afrîneriyê xwe isbat kiriye û di hunera karên destan de di demeke kurt de xwe pêşxistiye, Hemrîn Betal e.
Hemrîn ku 30 salî ye, berî şeş mehan dest bi vê pirojeyê kir. Ji destpêkê ve armanca wê tenê çêkirina xemlên malê nebû, belkî xwest ku afirîneriya xwe bi şêweyekî cûda nîşan bide û îspat bike ku jêhatî dikare derfetên nû biafirîne.
Di nav berhemên wê de selikên xemilandinê, selikên mêvanperweriyê, stendên pêşwaziyê, çarçoveyên wêneyan, vazoyên biçûk, fenerên daleqandî û gelek xemlên dîwaran cih digirin. Hemû van berheman bi şêwazeke sade, xwezayî û estetîkî têne çêkirin û li gorî daxwaza mişteriyan jî dikarin bi reng, mezinahî û xemilandinên taybet werin amadekirin.
Ji bo Hemrîn, hunerên destan tenê jêhatiyeke demkî nînin, lê qadeke ye ku tê de afirîneriya xwe derdixe holê. Ew materyalên hêsan û bi hêsanî peyda dibin wek têl, karton û qumaşê çewalan bikar tîne û wan vediguherîne berhemên ku hem bedew in hem jî bikêrhatî.
Hemrîn dibêje ku ji destpêkê ve hezkirina wê ya ji vê hunerê re bû sedema sereke ya berdewamiyê. Tevî ku ezmûna wê hîn nû ye, di demeke kurt de gelek teknîkên hunerên destan fêr bûye û niha dikare berhemên cûrbicûr biafirîne.
Di axaftina xwe de wiha dibêje: Her perçeyek ku ez çêdikim beşek ji dem, sebir û bala min hildigire. Ez hez dikim ku mirov bedewiya di tiştên hêsan de bibîne.”
Li gorî wê, her berhem demek taybet dixwaze. Hin berhem bi saetan xebat, hûrgulî û xemilandinê bi destan hewce ne da ku bi awayekî ku tê xwestin amade bibin.
Hemrîn dibêje ku berhemên ku herî zêde têne xwestin selikên mêvanperweriyê, bi taybetî yên cejnan, çarçoveyên wêneyan û xemilandinên malê ne. Her wiha gelek mişterî li gorî xwesteka xwe daxwaza guherandina reng, mezinahî an jî xemilandinên taybet dikin.
Tevî ku pirojeya wê hîn di qonaxa destpêkê de ye, Hemrîn plan dike ku di pêşerojê de werşeyeke taybet veke. Armanca wê ew e ku ne tenê berhemên xwe pêşkêş bike, lê herwiha keç û jinan jî di vê hunerê de perwerde bike. Ew bawer e ku ger hunerên destan piştgirî bibînin, dikarin bibin çavkaniyek baş a debara jiyanê.
Ji bo pêşxistina pirojeya xwe, Hemrîn hewl dide bi rêya medyaya civakî raman û dîzaynên nû bişopîne, da ku berhemên xwe li gorî çêj û daxwazên nûjen pêş bixe û bigihîne hejmareke mezintir a kesan.
Bi îradeya xwe û hezkirina ji bo hunerê, Hemrîn Betal nîşan dide ku afirînerî dikare ji materyalên herî sade dest pê bike û bibin berhemên ku bala her kesî bikişînin.
