Hêvî Keleş/ Qamişlo
Derhêner û endamê Komîna Fîlm a Rojava Raman Berzencî destnîşan kir ku Komîn Fîlm a Rojava dest bi kişandina kurtefîlma xwe ya nû “Rêya Ku” kiriye û got: “Kurtefîlma ‘Rêya Ku’ çîroka zarokekî vedibêje ku ji ber krîzên herêm têde derbas bûye, bi êşê re rû bi rû dimîne.”
Ji ber rola sînemayê ya zêde di belgekirina rastiyê û veguheztina fikarên civakî de, hewldanên hunerî berdewam dikin ku berhemên ku çîrokên ji jiyana rojane îlham girtine nîşan didin û ronî didin ser pirsgirêkên mirovî yên ku ji ber salên krîz û pevçûnan li pey xwe hiştine, hilberînin. Kurtefîlm wekî navgînek hunerî ya bi bandor derdikevin pêş ku dikare bi zimanekî dîtbarî yê bihêz peyamên kûr bide ku hestên temaşevanan dixe û deriyê nîqaşê li ser dijwariyên ku kes, nemaze zarok, ên di nav wan de herî zêde ji rewşên awarte yên ku herêmê dîtine bandor bûne, vedike.
Li ser bingeha vê nêzîkatiyê, Komîna Fîlm a Rojava dest bi kişandina kurtefîlma xwe ya nû, “Rêya ku”, kiriye. Ew dramayek civakî ye ku ji bûyerên rastîn îlham girtiye. Ew çîroka zarokekî vedibêje ku di nav krîz û şert û mercên herêmê de bi tundûtûjî û êşê re rû bi rû ye, hewl dide ku pirsgirêkên civakî bi zimanê sînemayê veguhezîne û aliyên mirovî yên van ezmûnan ronî bike, bi vî rengî rola hunerê di gihandina peyamên watedar û bilindkirina hişmendiya civakî de xurt dike. Girêdayî vê mijarê derhêner û endamê Komîna Fîlm a Rojava ji Rojnameya me re axivî.
‘Me çîroka fîlm ji ezmûnên civakê ên rastîn îlham girtiye’
Derhêner û endamê Komîna Fîlm a Rojava Raman Berzencî anî ziman ku Fîlma “Rêya ku” bi pirseke girîng dest pê dike, ew e zordarî tê xulqandin an çêkirin? Û wiha got: “Ev pirs ji destpêkê ve rêberiya vegotina fîlm dike. Ew çîroka zarokekî vedibêje ku xwe bi rastiyeke dijwar a ku ji hêla şert û mercên civakî û malbatî ve tê ferzkirin re rû bi rû dibîne û eşkere dike ku çawa xizanî, tundûtûjî û paşguhkirin dikarin karakterê mirovekî ji salên xwe yên destpêkê ve ji nû ve şekil bidin. Peyama me ne şermezarkirina tu kesekî ye, lê belê ronîkirina çerxa ku tundûtûjiyê çêdike ye û banga têgihîştina kokên van pirsgirêkan û baldarkirina zarokên ku ezmûnên wiha dikişînin, ji ber ku ew heq dikin ku şansek ji bo jiyanek ewletir û mirovîtir hebe. Me hilbijart ku çîrokê ji perspektîfa zarokan vebêjin ji ber ku zarok ji krîzan herî zêde bandor dibin û pir caran bedelê rewşên ku wan nebijartine didin. Çîrok ji dîmen û ezmûnên jiyana rastîn ên ku em di civakên xwe de dibînin îlham girtiye, ku gelek zarok neçar in ku di temenê biçûk de bixebitin û hin jî rastî şîdeta navmalî tên. Me xwest ku em bêyî zêdekirinê nêzîkî van hûrguliyên mirovî bibin û wan bi awayekî rastgo vebêjin, da ku temaşevan hîs bike ku ew şahidê rastiyekê ye ku dibe ku nêzîkî wan be, ne tenê çîrokek xeyalî.”
Raman Berzencî axaftina xwe wiha qedand û got: “Yek ji mezintirîn zehmetiyan ew bû ku meriv hevsengiyek di navbera nîşandana rastiyê wekî xwe û parastina hêmana mirovî di dermankirinê de bibîne, da ku piştrast bike ku fîlm ne tenê temaşeyek trajediyê ye. Xebata bi lîstikvanekî zarok re di rolek ku hestên tevlihev hewce dike de berpirsiyariyek girîng bû, her wiha pêkanîna dîmenên bi aliyên psîkolojîk û civakî bi rengek rastîn û ewledar. Tîmê her wIha piştrast kir ku hemî hûrguliyên dîtbarî û performansên lîstikvaniyê bi hawîrdora rastîn a ku bûyer lê diqewimin re pir dişibin hev, da ku peyam bi rastî bi temaşevanan re deng vede. Em bawer dikin ku sînema, bi taybetî fîlmên kurt, xwedî şiyanek bihêz e ku di demek kurt de bi baldarî û bandorê pirsgirêkên mirovî çareser bike. Dibe ku fîlm rasterast rastiyê neguherînin, lê ew dikarin deriyên diyalogê vekin, pirsan derxînin holê û civakê teşwîq bikin ku li ser pirsgirêkên ku dibe ku ew paşguh bikin bifikirin. Em hêvî dikin ku temaşevanên “Rêya ku” ne tenê çîroka Mihemed bi bîr bînin, lê di heman demê de li ser zarokên ku di rewşên wekhev de dijîn jî meraq bikin û fêm bikin ku li pişt her zarokekî ku li kolanan dixebite an di bin giraniya tundûtûjiyê de dijî çîrokek hêjayî bihîstinê heye, her wiha her gavek ber bi têgihîştin û tevlêbûnê ve dikare pêşeroja mirovek bi tevahî biguherîne.”
