E.Pêjder Altan
Şerê Îran, DYA û Îsraîlê, hincetên ku di ragihandinê de derdixin pêş û kiryarên dikin qet hev nagirin. Ji ber her sê alî û alîgirên wan jî di retorîkek pir tarî û balkêş hene ku dixwazin dawiya mirovahiyê bînin. Her sê alî jî dixwazin bi kaoseke mezin rizgarkerê (xilaskarê) xwe bînin ser rûyê erdê.
Dema em ji aliyê Îsraîlê ve lê dinêrin, ‘li benda wêrankirinê ne da ku perestgehê ji nû ve ava bikin.’ Li ser Îsraîlê ne tenê siyasetmedar hewl didin ku axa xwe biparêzin; di heman demê de komeke olî ya radîkal jî heye ku dixwaze pêvajoya hatina xilaskarê xwe bilezîne. Berê, baweriyên olî li gorî rêza “Xwedê kengê bixwaze jixwe wê rizgarkerê me bişîne, tenê em zêde xwe tevnedin’ bûn, lê tundrewên heyî bawer dikin ku divê xilaskar neçar bimîne ku were ser rûyê erdê. Lîsteyek wan a zelal a tiştên ku bikin heye. Tiştê herî xeternak a di vê lîsteyê de jî di dilê Qidusê de ye. Li gorî baweriyên wan, ji bo ku xilaskarê li bendê be were û bihuştê li ser rûyê erdê ava bike, divê Perestgeha Silêman tam li cihê ku Mizgefta El-Eqsayê, yek ji cihên herî pîroz ji bo Misilmanan lê ye, ji nû ve were avakirin. Bê guman, ew dizanin ku gavek wusa dê tevahiya cîhanê, nemaze cîhana Îslamî, aciz bike û şerekî gerdûnî yê mezin bide destpêkirin. Lêbelê, balkêş e ku ew dixwazin tam ev şerê mezin derkeve holê. Çima? Ji ber ku ew bawer dikin ku dema hemû cîhan li dijî wan bibe yek û ew kêliya xwe ya herî bêhêvî bijîn, hêza ku ew li bendê ne dê ji ezmanan dakeve û hemû dijminên wan tune bike. Ji ber vê yekî mirina mirovên sivîl bê guneh ne xema wan de ye.
Kiryara duyemîn DYA’yê vedihewîne. Bêyî ku pir dûr biçim, wêneya 5ê Adarê bi tena serê xwe çîrokeke hişyariyê ye. Nêzîkî bîst kesayetên olî destên xwe danîn ser milên Trump û dua kirin. Bi vî awayî, wan Trump ne tenê wekî serokkomarekî hilbijartî, lê wekî rêberekî “îlahî” yê xwedayî îlan kirin. Ji aliyekî din ve, DYA, piştgirê herî mezin ê Îsraîlê, nikare helwesta xwe di van pevçûnan de tenê bi firotina çekan, bombebarankirinê, an kontrolkirina rêyên petrolê rave bike. Xêzeke radîkal a Xiristiyan a pir bihêz heye ku di nav damarê artêş û siyaseta DYAyê de cih girtiye. Ev kom xwînrijandina li Rojhilata Navîn ne wekî pirsgirêkek jeopolîtîk, lê bi rastî wekî têkoşînek pîroz ji bo vegera Îsa dibîne.
Beşa sêyem Mehdîyê Îranê nîşan dide; Çîna serdest a Îranê jî şerê bi DYA û Îsraîlê re tenê wekî şerekî sînor an bandorê nabîne. Li gorî rêgezên Îslama Şîe, ev nêzîkatî welatên ku ew dijmin dibînin wekî xuyangên Şeytan li ser Erdê dibîne û şerê wan tê wateya amadekirina erdê ji bo vegera rêberê olî yê rastîn ê windabûyî, Mehdî.
Ew bawer dikin ku ji bo ku rêberê ku li bendê ye were û edaletê bîne cîhanê, divê cîhan pêşî bikeve nav neheqî, zilm û kaosek mezin a bêkêmasî. Ji ber vê yekê, aştî an lihevhatin bi tevahî bi armancên olî yên vê komê re li hev nayê. Wekî din, ji bo ku di şer de wêranî an windahiyên mezin bijîn, ji bo wan têkçûnek nine; Berevajî vê, ew mirina ji bo baweriyên xwe wekî destkeftiyek pir hêja dibînin û ji ber vê yekê bi rastî jî ji mirin û êşê bêpar in. Niha, motîvasyona herî xurt û hêza yekgirtî li Îranê baweriya nûkirî û xurtkirî ya bi hatina Mehdî ye, ku ji hêla vî şerî ve tê xurt kirin.
