Hêvî Keleş/ Qamişlo
Li bazara bajarê Qamişlo, firoşkar kelûpelên xwe li erdê belav dikin, ji alavên elektrîkê bigire heya mobîlyayên bikarhatî hemû cûreyên kelûpelan difiroşin. Li vir, li cihê ku wekî “Bazara Dizan” tê zanîn, xizanî bi pêdiviyê re rû bi rû dimîne û kelûpelên bikarhatî di nav krîzeke aborî ya xerab de dibin amûrek ji bo debara jiyanê.
Bi rewşa aborî ya xerabtir li Sûriyê û bilindbûna buhayê kelûpelan, gelek niştecih ji bo dabînkirina pêdiviyên xwe yên rojane li alternatîfên erzan digerin. Li bajarê Qamişlo, bazara ku bi navê Bazara Dizan tê zanîn di destpêka kirîza Sûriyê sala 2011’an de hate vekirin, ew wekî yek ji gelek bazarên nefermî yên ku kelûpelên erzan û destê duyem difiroşin derketiye holê. Her çend hin kes wê wekî bazarek ji bo feqîran dibînin û yên din jî li ser eslê hin kelûpelên wê guman dikin jî, ev bazar hîn jî beşek yekgirtî ya rewşa aborî û civakî ya bajêr e.
Bazarek qerebalix bi cûrbecûr kelûpelan
Bazar li taxek vala dirêj dibe, ku bi dehan firoşgehên sade cûrbecûr kelûpelan nîşan didin. Kesên diçin vê bazarê dikarin alavên elektrîkê yên bikarhatî yên wekî televîzyon û fanosan, herwiha amûrin ên wekî amûrên destan ji bo hesinkarî bibînin. Her wiha mobîlyayên antîk û alavên malê yên bikarhatî, di heman demê de cil, betanî û cûrbecûr kelûpelên din ên malê jî hene. Ev kelûpel pir caran li ser maseyan ên têne danîn an jî rasterast li erdê têne danîn, ku hestek bêserûber û nefermî dide bazarê.
Bihuştek ji bo malbatên kêmdahat
Ji bo gelek niştecihên Qamişlo, bazar derfetek e ku pêdiviyên xwe bi bihayên kêmtir li gorî dikanan bikirin. Bilindbûna bihayê û kêmbûna hêza kirînê gelek malbat neçar kiriye ku xwe bispêrin bazarên ku kelûpelên destê duyemîn difiroşin. Hin kirrûbir dibêjin ku ew diçin bazarê da ku amûrên ku ji bo karê xwe yê rojane hewce ne bibînin.
Navê bazarê gelek pirsan derdixe hole, ku navê wê yê navdar Bazara Dizan e, ji baweriya hin xelkên herêmî tê ku dibe ku hin ji kelûpelên ku têne pêşkêş kirin ên dizînê ne an jî ji eslê xwe ne diyar bin, nemaze alavên elektrîkê û amûrên mal yên ku bi bihayên pir kêm têne firotin. Ji aliyê xwe ve, hin firoşkar piştrast dikin ku kelûpelên wan bi piranî ji kesên ku kelûpelên kevin difiroşin ku êdî ne hewce ne tên û destnîşan dikin ku bazar ji bo gelek malbatên ku di salên krîzê de karên xwe winda kirine bûye çavkaniyek dahatê.
Bazarek ku rastiya krîzê nîşan dide
çûnûhatina bazarê di salên dawî de zêde bûye ji ber ku zextên aborî yên li ser niştecihan zêde bûne, ev bazar ji bo gelek kesan veguherandine dergehek aborî ya girîng. Cihê bazarê nêzîkî rêyên sereke jî beşdarî zêdebûna kirrûbiran bûye. Hebûna vê bazarê rastiya jiyana rojane li Qamişlo nîşan dide, ku niştecihên wê hewl didin ku xwe ji şert û mercên dijwar ên aborî derxin û li çareseriyên hêsan digerin da ku pêdiviyên xwe peyda bikin.
Bazara Dizan li Qamişlo ne tenê bazarek ji bo kelûpelê bikarhatî ye, ew ciheke ku rastiyek aborî û civakî ya tevlihev nîşan dide. Di navbera kesên ku wê wekî ciheke tarî dibînin û kesên ku wê wekî bazarek ji bo feqîran dibînin de, bazar berdewam dike ku firoşkar û kirrûbiran bikişîne.
