Gulîstan Xalid
Zayîn, di jiyana mirovan de, pir caran wekî destpêkekê tê dîtin. Lê hene zayînên ku ji vê têgihiştinê derbas dibin û dibin bingeha veguherînekê ya mezin. Zayîna Rêber Apo jî wisa bû; ne tenê zayîna kesekî bû, destpêka şoreşekê ya fikrî, civakî û mirovî bû ku bandora xwe li ser gelan hişt.
Ji zarokatiyê ve, Rêber Apo di nav şertên ku ne hêsan bûn de mezin bû. Ev şert, li şûna ku wî bişkînin, bûn sedema ku wî bi kûrî li jiyanê binihêre. Wî fêm kir ku jiyana rastîn tenê bi qebûlkirina şertan nayê avakirin, belkî bi pirsandin, têgihiştin û guherînê pêk tê. Ji ber vê yekê, kesayeta wî li ser bingehên azadî, hişmendî û berxwedanê ava bû.
Di nav jiyana xwe de, Rêber Apo her gav xwe nû kir. Ew ne kesek bû ku bi rewşên heyî razî bibe; belkî bi her şertê re xwe li nûkirinê û pêşketinê vekir. Ev şêwazê jiyanê, wî kir rêberek ku ne tenê xwe, gelê xwe jî diguherîne. Ew bawer kir ku ger kesayet biguherîne, civak jî dikare biguherîne.
Rastiya berxwedaniya Rêber Apo, di bingeh de, li dijî sîstema desthilatdar bû. Ev sîstem ne tenê bi zora li ser fîzîka mirov dixebitî, bi kontrolkirina hiş û fikrê jî dixwest mirovan bindest bike. Lê Rêber Apo, bi têgihiştina xwe ya kûr, fêm kir ku berxwedan divê ji hundurê mirovan dest pê bike. Ji ber vê yekê, berxwedana Rêber Apo ne tenê di qada şerê fîzîkî de bû, di qada fikrî û şuurî de jî bû.
Di vê çarçoveyê de, berxwedaniya li Îmraliyê cihê taybetî digire. Rastiya sistema li Îmraliyê, ku şertên wê pir dijwar û têkçûnkar in, ji bo gelek kesan dikare wekî dawiyekê were dîtin. Lê ji bo Rêber Apo, ev şert ne bûn dawî, bûn qada nû ya berxwedanê. Ew li wir jî berdewam kir ku xwe ava bike, bifikire û têgihiştinên xwe kûrtir bike.
Berxwedaniya li Îmraliyê, nîşana herî zelal a vê rastiyê ye ku azadî pêşî di hundurê mirovan de tê avakirin. Tecrîd û astengiyên li Îmraliyê, nekarîn kesayeta wî ya azad bişkînin. Berevajî wê, ew şert bûn sedema ku wî têgihiştinên xwe yên civakî, demokratîk û mirovî hîn jî berfireh bike. Ew li wir jî bi nivîs û fikirên xwe berxwedan kir û rê nîşan da.
Rêber Apo di vê demê de jî girîngî da civaka demokratîk ,civakek ku li ser bingehên azadî, wekhevî û hevparî tê avakirin. Ew bawer kir ku rizgariya rastîn ne tenê bi şerê derveyî tê, bi guherîna hiş û şuurê civakî pêk tê. Ev jî di şertên Îmraliyê de, bi awayekî zelal, berdewam kir.
Ji ber vê yekê, berxwedaniya li Îmraliyê ne tenê berxwedanek li dijî şertên girtiyê ye, berxwedanek e ji bo parastina kesayeteke azad. Ev berxwedan, bû nimûneyek ji bo gelek kesan ku di şertên dijwar de jî dikarin bi rûmet û azadî bisekinin.
Di encamê de, zayîna Rêber Apo bû destpêka rêyekê ku hîn jî berdewam dike. Ev rê, li ser bingehên rastiyê, berxwedanê û azadiyê hatiye avakirin. Berxwedaniya li Îmraliyê jî nîşan dide ku ev rê ne tenê li derveyî, di hundurê mirovan de jî berdewam dike.
