Hêvî Keleş/ Qamişlo
Li quncikek biçûk a odeya xwe, Yoliyana Denho a 15 salî li ser maseyekê rûniştiye ku tijî qutiyên biçûk ên morîkên rengîn, têlên şefaf û amûrên hêsan ên ku wê wan berhev kiriye ye. Ev cih ne tenê wekî quncikek ji bo karên destan xuya dike, lê belê wekî cîhanek tevahî xuya dike ku keçik xewnên xwe perçe bi perçe di nav rengên ku çîrokên hêviyê vedibêjin de çêdike.
Yoliyana Denho di pola sêyemîn a dibistana navîn de ye. Dema wê ya vala wisa nare, ji zarokatiya wê ve, kêfa wê ji temaşekirina keçên ku destkariyên cûrbecûr ên wekî nakiş, dirûnê, ji nû ve bikaranîn û çêkirina morîkan distînin, dihat. Ew ji şiklên xweşik ên ku ji destên wan derdiketin matmayî ma û ev yek hişt ku ew bi xwe jî biceribîne. Wê bi qutiyek sade dest pê kir ku tê de têl û hin morîkên rengîn hebûn. Bi derbasbûna demê re, ramanên wê dest pê kirin û meraqa wê ya ceribandina şiklên nû zêde bû, heta ku morîk bûn cîhana wê ya herî nêzîk û afirîner.
Destpêka xewnê
Dayika wê, dema ku ev hobî dikir bala xwe da eleqe û kêfxweşiya wê, wê teşwîq kir û qutiyek ji morîkên mezintir û cûrbecûrtir kirî jê re. Ev ezmûn ji tenê lîstikekê veguherî hobiyek bi zelalî hatî destnîşankirin, paşê jî bû armancek cidî ku dikare pêşeroja wê ya pîşeyî şekil bide.
Karê Yoliyana Denho zû bala heval û cîranên wê kişand û wê dest bi firotina hin perçeyan bi bihayên sembolîk kir. Bi demê re, daxwaz zêde bû û keçika ciwan dest bi birêvebirina karsaziyek biçûk ji mala xwe kir. Tevî derfetên xwe yên kêm jî, ew karîbû morîkên xwe veguherîne çavkaniyek alîkariyê ku alîkariya malbata wê kir ku bi zehmetiyên jiyanê re mijûl bibûn.
Bi belavbûna modeya çenteyên bi morîkan, xwestina jinan jê re hêdî hêdî zêde bûn. Yoliyana Denho hîn jî xwendekar e, lê wê kariye xwendin û hobiya xwe di demên herî dijwar de jî hevseng bike. Ew dibêje: “Di dema ezmûnan de, bi taybetî di betlaneya Cejnê de, min xwest ku çend çenteyan çêbikim. Tevî zext û strêsa mezin a ku bi min re derdiketin, min karîbû karê xwe biqedînim. Di heman demê de, min ji amadekariyên ezmûnên xwe paşve gav neavêt.” Bi vî awayî, ew ji temenê biçûk ve fêr bû ku serkeftin hewceyê demê rêxistinkirinê û şiyana rûbirûbûna bi dijwariyan re ye.
Hêvî karên hêja diafirîne
Rê her tim ne hêsan bû, ji ber ku ew bi gelek dijwariyan re rû bi rû ma, ya herî berbiçav jî zehmetiya bidestxistina madeyên karê wê bûn, ji ber ku morîkên ji her reng û şeklî her tim li herêma wê peyda nedibûn, ev yek jî wê neçar kir ku wan ji herêmên din bixwaze. Lêbelê, vê keçika biçûk dev ji xewna xwe berneda, ew lêgerîn dikir heta ku tiştê ku ji bo temamkirina karê xwe hewce dikir bibîne. Çavkaniya wê ya sereke ya agahdariyê înternet û malperên medyaya civakî bûn. Tiştê balkêş ew e ku Yoliyana Denho di pîşeya xwe de tu perwerde nedît, ew bi temaşekirina vîdyoyên fêrkirinê yên li ser intenêtê yên ku hiştin baweriya wê bi xwe xurt kirin û wê ji bo serkeftinê biryardartir kirin, li ser xwe xebitî.
Lê ji bo Yoliyana Denho, çîrok ne tenê karsaziyek bû, ew peyamek bû ji bo cîhanê ku temen armancê diyar nake. Ew her morîkekê wekî derfetek dibîne ku xwe û çîrokên mirovên li dora xwe îfade bike.
Di dawiya axaftina xwe de, Yoliyana Denho li koma morîkên li pêşiya xwe nêrî û bi kenek aram got: “Her morîkek biçûk mîna xewnekê ye. Dema ku em wê bi têla sebrê ve girê didin, em jiyaneke xweşiktir diafirînin.”
Divê her keçek ku xwedî behreyek e ji bo pêşxistina wê pir bixebite û dev jê bernede. Ger hûn carekê têk biçin, ev destpêka serkeftinê ye. Karên destan ne dijwar in, lê ew dem hewce dikin. Hûn ê nasbikin ku hûn dikarin gelek tiştan bi dest bixin. Yoliyana Denho mînakek keçeke azwer e ku dizanîbû çawa jêhatiya xwe veguherîne derfetekê û çawa hobiya xwe ya biçûk bike destpêka xewneke mezintir ku dibe ku di pêşerojeke nêzîk de bi şiklê projeyek serketî û îlhambexş ji bo gelek keçan pêk were.
